Mark andermaal clubkampioen recreanten

Een week nadat de jeugd en senioren streden om de titel clubkampioen van 2026, waren de recreanten, op zondag 11 januari, aan de beurt. Voor dit interne toernooi hadden zich 13 dappere strijders opgegeven. Wegens blessureleed moest Wim Rijks zich helaas al na 1 wedstrijd terugtrekken. De overige 12 leden moesten dus uitmaken wie de sterkste was. Onder de deelnemers bevonden zich 5 spelers uit het eerste team, waaronder Mark Cremers, die vorig jaar de titel op zijn naam schreef, maar ook Joey Driessen, Paul Hermans, Thijs Dekkers en Bart Haenen, allen geduchte tegenstanders. Grote afwezigen uit het 2e team waren Hunor Szeplaki en Pascal Willems, wegens afspraken elders, maar Theo Cremers en Jacq Tummers waren wel aanwezig. Uit het 3e team waren Wiel Schreurs, Jos van Heel, Pim van Eijk en Stan Rempkens aanwezig. Het toernooi werd compleet gemaakt door Leo Hauser. De 12 deelnemers werden verdeel over twee zeskampen en vervolgens zou het traditionele afvalschema worden gevolgd, dat uiteindelijk leidt tot een finale vierkamp. De regie was in handen van de Technische Commissie, die Thijs en Joey hadden afgevaardigd om het toernooi te leiden. Thijs opende het toernooi met een korte uitleg en de bekendmaking van de verdeling van de spelers over een tweetal poules van 6.

In de poule-fase waren weinig verassingen te noteren en was het resultaat voor de meeste deelnemers gelijk aan de plek waarop ze waren ingedeeld. Alleen laatst geplaatsten, Wiel en Jos, wisten toch hun wedstrijd tegen, respectievelijk, Leo en Stan te winnen. In de uitslag van de poules schoven Wiel en Jos dus een plekje naar boven. Ook oud gediende Theo wist de aanstormende jongere generatie, in de vorm van Pim, nog een halt toe te roepen, daarmee werd Theo derde in de poule en Pim de nummer 4. Tijdens de poule-fase werd er ook gretig gebruik gemaakt van een heerlijke kop soep vergezeld door stokbrood, heerlijk klaargeaakt door John, die de kantine voor zijn rekening nam tijdens het toernooi.
 

De uitslag van de poules en de uitleg over het vervolg van het toernooi werd door Thijs gepresenteerd in de, inmiddels met toeschouwers gevulde, kantine. De poule-fase werd verruilt voor het KO-systeem, waarin de eerste wedstrijden, in de kwartfinales, geen verassingen opleverden. Aan de winnaars-kant leverde dit twee halve finales op. Mark versloeg Joey en bereikte daarmee als eerste de finale 4-kamp. In de andere halve finale moest Bart het opnemen tegen Thijs; hier wist Bart aan de goede kant van de score te blijven en zo als tweede de finale poule te bereiken. 

Aan de andere kant van het KO-systeem, wisten Wiel en Leo niet te winnen van hun directe tegenstanders, Stan en Jos. Hiermee werden ze dus uit het toernooi geknikkerd, maar stond ze nog één wedstrijd te wachten om te bepalen wie de eerste doucher werd. De confrontatie tussen Wiel en Leo werd gewonnen door Leo, daarmee werd Wiel opgezadeld met de eervolle titel ‘eerste doucher’. Hij prolongeert hiermee deze prijs, aangezien hij ook afgelopen jaar aan het kortste eind trok (of is het juist bewust??). 

Het toernooi vervolgde zijn weg en de ene na de andere speler moest het toernooi verlaten. Hierbij was vooral de zege van Pim op Paul opvallend, ondanks het blessureleed waar Paul al jaren mee te kampen heeft. Pim kwam dus in de halve finale uit tegen Joey, die toch nog een maatje te groot bleek te zijn. Daarmee plaatste Joey zich als derde voor de finale. Aan de andere kant verloor Theo van teamgenoot Jacq, die het vervolgens op moest nemen tegen Thijs voor een plek in de finale. Thijs trok aan het langste eind en completeerde de finale, die dus helemaal bestond uit spelers van het eerste team.

Mark startte zijn finale-campagne succesvol door Joey in vier games af te troeven. Thijs en Bart maakten er een heel spannende wedstrijd van, waarin Thijs, ondanks een voorsprong van 2 – 1 in games, aan het kortste eind trok in de laatste game. De volgende twee wedstrijden werden beiden in 3 games afgedaan, Mark en Bart wonnen hun partijen tegen respectievelijk Thijs en Joey. Dit leverde dus een directe confrontatie op voor de plekken 3 en 4 en voor de plekken 1 en 2, waarbij vooral de wedstrijd om de derde en vierde plaats een thriller bleek. Joey en Thijs wisten namelijk beiden 2 games te winnen en Thijs nam een kleine voorsprong in de vijfde game. Joey vocht zich echter terug en bij een stand van 9 – 9, wist hij een randbal te bewerkstelligen met een return op de service van Thijs. Het zou niet ondenkbaar zijn dat dit een mentale klap zou zijn voor Thijs, maar hij hield zijn hoofd koel, serveerde en dat leverde meteen een punt op. Bij een 10 – 10 stand, kreeg Joey een uitgelezen mogelijkheid om middels een smash weer op voorsprong te komen, maar helaas wist hij de andere tafelhelft niet te raken. Deze misser leek hem parten te spelen in de laatste rally, waardoor Thijs het punt, de wedstrijd en de derde plek opeiste. Joey werd verwezen naar plek nummer 4. De wedstrijd tussen Mark en Bart was iets minder spannend. Ondanks terecht verlies in de 3e game, wist Mark de overige games redelijk soeverein binnen te hengelen en wist hij de dag af te sluiten als clubkampioen zonder een wedstrijd te verliezen. Bart werd daarmee verdienstelijk tweede. 

Het slotwoord en de prijsuitreiking werd verzorgd door Thijs (en Joey), waarbij de organisatie en deelnemers hartelijk bedankt werden. Na het overweldigende succes van vorig jaar werden ook dit jaar de traditionele bekers vervangen door handdoeken waarop het logo van TTC en de titel prijkt. 

In de kantine werd vervolgens gezamelijk gegeten van het, door Stan en Pim, geregelde diner van het restaurant gelegen op de markt in Tegelen. Daarna werd deze geweldige dag, onder het genot van een drankje en de vele annekdotes, gezellig afgesloten. 

Voor meer foto's volg je deze link.